ای تو بهانه واسه موندن...

ای نهایت رسیدن...

ای تو خود لحظه بودن...

تا طلوع صبح خورشید و دمیدن

ای همه خوبی همه پاکی...

تو کلام آخر من...

ای تو پر از وسوسه عشق...

تو شدی تمامی

 زندگی من...

دوستت میدارم

 

ریتم ِ خنده هایت را دوست دارم

تو بین ِ تمام ِ آدم ها

در این کُره ی خاکی

تافته ی جدا بافته ای

لبخند بزن عشق من

 

مبینــــــآ    اُمیــــــــد