تنها بهونه ی قشنگ زندگی من!
بچه كه بودم گوشم را بر روی صدفی ميگذاشتم
...تا صدای دريا را بشنوم...
امروز جای آن صدف را سينه تو گرفته...
اقيانوسی ميشنوم از عشق...
و مهربانيت كه به وسعت دريايی است بيكران...
+ نوشته شده در شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 6:26 PM توسط ღ♥ღمبینا و امید ღ♥ღ